Home » blog » Wachten tot het mis gaat

Wachten tot het mis gaat

Iets waarmee ik zeer bekend ben uit mijn jongere jaren maar ook recenter nog wel is de uitspraak; ‘als je niets hoort is het goed’. Ik denk dat er wel meer mensen zijn die dat bekend voorkomt. En dan maar wachten of je wat hoort…. Is het wel echt goed? Stiekem steekt twijfel dan de kop op, zeker wanneer het om iets nieuws gaat dat je uitprobeert of net leert. Het is voor mij niet de fijnste methode om te leren hoe iets wel of niet moet of kan. Gewezen worden op dingen die fout gaan vergroten mijn zelfvertrouwen niet, in tegendeel…

Efficiënter

Dat wil niet zeggen dat te horen krijgen wanneer het fout gaat niet waardevol kan zijn maar wanneer er iets van je verwacht wordt is het fijner en krachtiger om te horen wanneer het wel goed gaat. Er is meestal maar een beperkt aantal manieren waarop iets goed is en een scala aan mogelijke fouten waar je op kunt wachten. Daarom is het veel efficiënter om aan te geven wanneer het goed gaat.

Wachten tot het mis gaat

Dit ‘wachten tot het mis gaat’ herken ik ook bij hondenbegeleiders. Een aantal voorbeelden zijn misschien wel op zijn plaats. Bij het aanleren van wandelen zonder trekken in de lessen gaat het vaak best goed, de eerste 2 of 3 passen. De begeleider zet vrolijk nog wat passen extra (want het gaat toch goed?) en dan ineens rent de pup harder vooruit of opzij. ‘Hij KAN het niet!’ is dan een veel gehoorde reactie. Een ander voorbeeld: een hond zit op een terras keurig naast zijn begeleider te kijken naar een passerende hond. Die hond gaat ineens rennen en de zittende hond springt op en trekt stevig aan de arm van zijn begeleider. ‘Hé! neeeee, blijf!’. Het ging zo goed…

Ging goed tot...

Het ging goed tot…

Beide gevallen zijn wel herkenbaar denk ik. Maar waar gaat het dan mis, als het al mis gaat? Zolang het goed ging werd er niet gereageerd, dan is het toch goed? Helaas. Voor een hond (en een mens niet anders eerlijk gezegd) is het erg belangrijk om informatie te ontvangen over wanneer het goed gaat in de ogen van de begeleider, dat levert hem een beloning op. Voor de hond gaat het namelijk in beide gevallen eigenlijk wel goed. Het maakt de hond niet zoveel uit of hij trekt of niet en het maakt de hond al helemaal niet uit dat hij zijn begeleider uit de stoel trekt om lekker achter die andere hond aan te rennen.

Tegenstrijdige belangen

Wij als begeleiders willen ander gedrag van onze honden, vaak gedrag dat niet meteen de eerste (of tweede of derde) keus is van de hond . Wij willen graag rustig kunnen wandelen zonder het gevoel te hebben dat we aan een armdrukwedstrijd hebben meegedaan. Maar het feit dat wij andere gedragingen belangrijk vinden maakt dat wij moeten uitleggen welk gedrag er wenselijk is. En dat doen we door gedrag dat we willen zien te belonen. Dat betekent dat we moeten gaan reageren VOORDAT het mis gaat. En dat vergt wat herprogrammering bij onszelf. Dat betekent dat we ons tijdens het wandelen moeten realiseren wanneer de hond nog steeds redelijk netjes meeloopt. Dat betekent ook dat we in de meeste situaties onze hond in de gaten moeten houden om te kijken of het op dat moment goed gaat of misschien te moeilijk gaat worden. Door op die momenten dat het goed gaat terug te koppelen dat dit het gewenste gedrag is, middels een beloning in de vorm van voer, spel of vrijheid geeft de hond informatie waar hij wat aan heeft en van kan leren. Dat gedrag zal hij vaker gaan aanbieden of herhalen wanneer we dat blijven belonen.

Ogen

Kijken met nieuwe ogen!

Dat is wat er nodig is. Jezelf herprogrammeren op het zien van wat er goed gaat, zolang als het goed gaat. Eigenlijk vergt het niet eens zo heel veel wanneer je weet wat je wilt zien. Daar zit hem misschien de clou voor velen. We weten vaak wat we niet willen zien maar misschien weet je nog niet wat je wel wilt zien. Dat is dan stap 1. Weten wat je wilt zien en dan goed kijken en benoemen als je het ziet. Zo kijk je met nieuwe ogen naar je hond. Zo kun je zien dat hij de eerste twee stappen netjes met je meeloopt of dat hij al 5 minuten zit te kijken naar een andere hond zonder op te staan. Het is een hele andere wereld wanneer we niet gaan wachten tot het mis gaat. Het is een wereld waarin er eigenlijk heel veel goed gaat. En in die wereld hoef je niet te wachten tot het mis gaat want je bent bezig te voorkomen dat het mis gaat.

Vol vertrouwen

In die wereld sta je vol zelfvertrouwen als begeleider omdat je weet wat je wilt en ziet wat je wilt zien. Ook je hond groeit in zijn vertrouwen in jou en in zijn zelfvertrouwen. Hij of zij weet namelijk waar hij aan toe is en krijgt bevestiging wanneer het goed gaat. In de lessen van Paws4Fun leren we onze deelnemers de kracht van het zien met nieuwe ogen en te belonen wat goed gaat. En je kunt je voorstellen dat deze focus op alles wat wél goed gaat het nog leuker maakt om je hond op te voeden en te trainen!

Wil je meer weten of een keer vrijblijvend komen kijken naar onze lessen? Neem dan een kijkje in onze Agenda

 

 

foto’s: Noëlle Hoorneman

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *