Home » blog » Ik zoek een hond….(2)

Ik zoek een hond….(2)

…die niet blaft

Honden die blaffen worden toch wel gezien als lastig. Zeker gezien de maatschappij zoals hij nu is. Druk bevolkt, buren dichtbij en we hebben snel last van elkaar. Hondengeblaf is een van de dingen waar mensen zich gauw aan irriteren. Maar… blaffen hoort toch bij honden?

Honden blaffen, eenden kwaken

Zo heeft ieder dier zijn eigen geluid en manier van communiceren. Dat hoort er gewoon bij. Wil je echt een hond diehond die niet blaft, blaffen afleren nooit blaft….tja, dan is een knuffelhond waarschijnlijk de beste optie voor je. Maar honden blaffen meestal wel om een reden. Niet dat iedere reden er één is waar je blij van wordt maar er is een reden.

Honden zijn door mensen voor allerlei doeleinden gefokt. De een voor het bij elkaar houden van de kudde, de ander om het erf te bewaken, weer een ander om wild op te sporen en weer een ander simpelweg om ons gezelschap te houden. Zoveel wensen, zoveel honden kun je bijna stellen. Maar bij al die wensen waarop geselecteerd is horen soms ook eigenschappen die we minder leuk vinden.

Neem als voorbeeld eens een Teckel. Een geweldig populaire hond bij heel veel mensen. Ook als gezelschapshond. Lekker klein, slim, redelijk makkelijke vachten en zelfs vachten naar wens van kortharig tot langharig. De Teckel doet het goed als gezelschapshond maar zijn originele functie is heel anders. De Teckel was ervoor bedoeld om onder de grond op zoek te gaan naar dassen en konijnen. En dat onder de grond werken was niet zonder gevaar want ja je wilt je Teckel natuurlijk niet meteen kwijt zijn. En naast het formaat en de vorm van de Teckel werd er dus ook geselecteerd op een andere kwalitiet van deze geweldige honden……BLAFFEN!

Het heeft een functie

Het blaffen was een manier om je hond onder de grond te kunnen volgen. Komt je Teckel dan niet ergens naar boven dan kun je aan de hand van zijn geblaf hem localiseren en hem en zijn eventuele prooi uit te graven. Een nuttige functie dus. Maar een functie die voor velen niet bekend is en voor nog meer mensen als ongewenst ervaren wordt. Nog een voorbeeld: de Brakken. Honden die onder luid geblaf en gejoel hun prooi achterna jagen. De jagers zelf volgen het geluid en komen op die manier dichter bij hun prooi.

En zo hebben nog meer honden een blaf met een functie. Vaak ongewenst maar vaak onderdeel van de genetische blauwdruk van de hond/het ras. Lastig om mee om te gaan soms, zeker als je je er niet van bewust bent of wanneer het een keer zo sterk aanwezig is in de hond in huis dat je met handen in het haar eindigt omdat het lastig bij te sturen lijkt.

Ermee leren leven

Voor veel van het geblaf is het ermee leren leven wel een deel van het antwoord. Kies je voor een ras dat makkelijk blaft (vanuit een originele functie van het ras/type hond) dan krijg je dit blaffen erbij. Een hond die niet blaft vindt je niet gauw tussen de Duitse Herders, Teckels en Beagles. Dan zijn er uiteraard veel meer rassen die niet specifiek geselecteerd zijn op blaffen maar ook dan is blaffen een normaal communicatiemiddel voor onze honden. Zij het een alarmblaf, een speelse blaf een aandachtsblaf….wanneer ze geluid maken dan lijkt het al gauw op jawel: een blaf.

Er zijn zeker oplossing voor overmatig blaffen waarbij de oorzaak ligt in onzekerheid en angst. Dan werk je aanhonden blaffen stoppen met blaffen afleren zelfvertrouwen en associatieverandering met de prikkel die het blaffen veroorzaakt. Blaffen om aandacht is weer een andere insteek want hier zit ook een groot zelfbelonende component in. Negeren is niet te doen want er is praktisch geen mens die een blaffende hond kan negeren. Dus ook hier is specifieke training aan de orde om je hond te leren welk gedrag wel wenselijk is door de momenten van blaffen om aandacht te voorkomen door hem wat anders te doen te geven.

Blaffen om te waken? Wederom een andere aanpak. Hier kan de insteek zijn om je waker te leren na het zien en aangeven van ‘bezoek’, naar je toe te komen en een hand touch te geven of op zijn plaats te gaan liggen. Gedrag dat anders is dan het blaffen maar waarmee hij wel een doel heeft en waarmee hij dus een beloning kan verdienen die anders is dan het goede gevoel van het blaffen (want vergis je niet: blaffen, als het in je genen zit, voelt goed).

Oh, en dan is natuurlijk de optie die eigenlijk iedereen wil. De hond mag wel blaffen maar dan heel even en voornamelijk wanneer er verdachte personen aan de deur komen en alle andere mensen moeten gewoon in alle rust binnen kunnen komen. En dat is lastig voor honden… dus zul je moeten kiezen om wel of niet het blaffen te stimuleren. OF iedereen is goed nieuws OF iedereen wordt door luid geblaf begroet. Wanneer wij mensen de ‘rustige buurman’ niet eens herkennen als een psychopaat of inbreker, hoe moet onze hond dat dan weten??  Kies voor een situatie waar jij mee kunt leven. Heel hard trainen met je hond om zo min mogelijk te blaffen of accepteren dat hij blaft, ook naar ‘goed volk’.

Ik train het er wel uit….

Wanneer je trainen op een positieve manier, zonder aversieve (pijnlijke of andere onwenselijke) methoden bedoeld dan kan training inderdaad in vele gevallen oplossingen en uitkomsten bieden. Wanneer je bedoelt dat je het gedrag van je hond wilt onderdrukken middels aversieve (pijnlijke of andere onwenselijke) methoden, dan zou je al eerder nagedacht moeten hebben of de hond die je uit hebt gezocht wel goed past bij jouw situatie. Omdat in veel gevallen, zoals hierboven al gemeld, het blaffen echt een reden heeft, is het straffen niet zinnig. De reden voor het blaffen neem je daarmee namelijk niet weg. Dat betekent dat je vaak in in vicieuse cirkel terecht komt: blaffen, corrigeren, blaffen, corrigeren.

Daarnaast kan het verbaal corrigeren voor sommige honden zelfs een aanmoediging zijn. Hij blaft, jij roept luid (omdat je anders niet te verstaan bent) over het blaffen heen dat het genoeg is en je hond gooit er nog een schepje bovenop of gaat in ieder geval niet minder hard blaffen. Jij blaft immers mee! Dan zal er toch echt wel wat zijn toch?

Schaap met 5 poten

Kortom een hond die helemaal niet blaft….afgezien van een specifiek ras dat niet blaft (de Basenji), bestaat hij niet. Hondenblaffen, afleren, schaap 5 poten kunnen allemaal blaffen en dat doen ze dan om de een of de andere reden. Je kunt altijd een vocaal typje treffen en als je niet goed oplet kan het maar zo zijn dat je een type uitzoekt waar het genenpakket speciaal geselecteerd is op blaffen. Het belang van je verdiepen in wat voor soort hond je zoekt is ook hier dus weer duidelijk. Kijken naar het type hond en je eigen leefomgeving zijn van belang om mee te nemen in je zoektocht naar een hond. Maar een hond die helemaal nooit blaft is net als het schaap met 5 poten… weinig kans dat dat gaat lukken.

Honden zijn echter geweldig en als je goede keuzes maakt van tevoren dan kun je een heel eind jezelf en je hond behoeden voor een verkeerde match. Ga op zoek naar een hond die bij je past, niet naar een hond die je geen hond wilt laten zijn…

Informatie vergaren

Ben je op zoek naar een hond of denk je eraan een hond in huis te nemen? Informeer dan bij fokkers van het ras waar je keus op valt. Ga kijken naar de honden en informeer bij de begeleiders over wat voor soort honden het zijn. Vraag eens specifiek naar het blafgedrag of ander soort gedrag waar je wellicht wat huiverig voor bent. Als je het niet vraagt zul je er niets over horen want zeg eens eerlijk, jij vertelt ook alleen maar de leuke dingen over iets of iemand nietwaar?

Informeer ook bij de hondenschool waar je wilt gaan trainen met je toekomstige hond. Wat zijn hun ervaringen met bepaalde rassen of typen honden? Hondentrainers zijn een hele goede bron van informatie omdat zij honden van allerlei afkomst en van vele verschillende mensen in de lessen hebben. Trainers zijn vaak ook goed toegerust om je te helpen met het kiezen van wat voor type hond bij jou of jullie gezin past.

 

Tekst: Sam Turner
(begeleider van vocale Duitse Herder Prezzi 😉 )

 


 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *