Home » blog » Hoe persoonlijke ruimtes gehacked worden…

Hoe persoonlijke ruimtes gehacked worden…

Na ruim twee weken uit de lucht te zijn geweest kan iedereen vanaf vandaag weer de site bezoeken. Jeetje zeg wat is dat vervelend als je site gehackt wordt. Het voelt als een behoorlijke inbreuk op mijn persoonlijke ruimte. Ruimte die moeite kost om te onderhouden (en ja, soms ben ik daar wat laks mee), ruimte waar ik mijn visie neerzet, ruimte waarin ik mensen uitnodig om een kijkje te komen nemen. Natuurlijk is een site bedoeld om op rond te kijken, iedereen is welkom. Maar welkom met grenzen: kijken mag, aankomen niet!

Wanneer er dan iemand random deze ruimte inneemt is dat heel vervelend. Het voelt niet fijn. Persoonlijke ruimte is precies dat wat het zegt: het is van jou. Het is niet fijn als daar iemand ongevraagd inkomt en daar van alles gaat ‘doen’.

persoonlijke ruimte afbDie persoonlijke ruimte heeft iedereen, mens en hond en ieder ander dier. Iedereen heeft zijn eigen ‘bubbel‘, als een soort spamfilter. Alleen dat wat jij wilt of prettig vindt mag binnenkomen en wanneer iemand anders ongevraagd die bubbel in komt dan voelt dat onprettig en oncomfortabel. Je weet je geen houding te geven, je wilt er van alles aan doen om het ongedaan te maken. En meestal lukt het ook wel door een stap terug te zetten of door vriendelijk te verzoeken of die ander toch even wat ruimte wil maken. Maar soms…soms lukt het niet. Dan houdt het spamfilter niet alles tegen. Klassiek voorbeeld: de lift. Iedereen neemt een plekje in om zover mogelijk bij anderen vandaan te blijven. Hoe meer mensen de lift in stappen hoe minder ruimte je om je heen kunt behouden. Gelukkig zijn de ritjes in de lift maar kort en ze zijn meestal geheel vrijwillig.

Onze honden zitten dagelijks uren in de lift. Iedere dag maken zij mee dat andere individuen ongevraagd hun persoonlijke ruimte in komen. Ze worden op straat ongevraagd geaaid, ze krijgen een kus op hun neus wanneer ze al in hun mandje liggen, ze worden geknuffeld door de kinderen, ze worden vastgepakt door de dierenarts of trimmer. Er zijn echt heel veel voorbeelden te noemen waar honden een ander individu in hun persoonlijke ruimte krijgen zonder dat ze daar om gevraagd hebben. En dat kan heel oncomfortabel zijn voor ze.Persoonlijke ruimte

Hoe lossen ze dat op? Op velerlei manieren. Ze geven in hun eigen taal aan of het als leuk of niet leuk ervaren wordt. Maar die taal wordt niet altijd goed verstaan. Wanneer honden signalen afgeven dat ze de situatie moeilijk vinden dan is het subtiel. Een kort wegkijken, lippen aflikken, gapen en oogwit laten zien zijn een kleine greep uit de signalen die ze kunnen geven. Grotere signalen zijn verstarren, grommen en als dat niet werkt, bijten. Die laatste twee signalen snappen de meeste mensen wel. Echter, de subtiele signalen worden meestal over het hoofd gezien. De persoonlijke ruimte wordt toch ingenomen en de hond voelt zich er niet comfortabel bij.

 

Respect hebben voor ieders persoonlijke ruimte is belangrijk. In het geval van de website snapt iedereen dat wel denk ik. In het geval van de persoonlijke ruimte van honden (en andere dieren) is dat misschien minder bekend. Vraag je in de omgang met ieder indivdu af of je interactie welkom is, of je niet teveel in iemands ‘bubbel’ stapt. Zo dus ook met honden, ook zij vinden het prettig om hun persoonlijke ruimte intact te houden, net als wij.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *